İstanbul Bilgi Üniversitesi’nin bir gecede alınan gerekçesiz bir kararla kapatılması, akademik özgürlüklerin ve üniversite özerkliğinin Türkiye’de geldiği kritik noktayı bir kez daha gözler önüne serdi. Öğrencilerin ve akademisyenlerin üç günlük kararlı direnişi, geri adım attırılan bu keyfi kararın aslında büyük bir toplumsal dayanışma örneği olduğunu kanıtladı.
Akademi üzerindeki karanlık bulutlar
Antik Yunan’daki kökenlerinden bu yana üniversite, dogmaları reddeden ve aklın ışığında hakikati arayan yapıların merkezidir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Darülfünun reformundan Köy Enstitüleri’ne kadar uzanan süreç, bilimin toplumsal kalkınma için ne kadar vazgeçilmez olduğunu ortaya koymuştu. Nazi Almanyası’ndan kaçan bilim insanlarına kucak açan genç Cumhuriyet, evrensel akademik vizyonuyla dünyada örnek bir konumdaydı. Ancak zamanla bu birikim; 12 Mart ve 12 Eylül müdahaleleri, YÖK düzeni ve son olarak KHK süreçleriyle ağır darbeler aldı. Liyakat esasının yerini siyasal sadakate bırakması, üniversiteleri kamusal bir düşünce alanı olmaktan uzaklaştıran en büyük etken haline geldi.
Muhalefetin rolü ve geleceği kurtarma arayışı
Yaşanan bu süreç sadece akademiyi değil, demokratik değerleri, hukuku ve toplumsal geleceği de doğrudan tehdit ediyor. Bilgi Üniversitesi’ndeki geri adım, Gezi’den Adalet Yürüyüşü’ne kadar uzanan hak arama kültürünün bir parçasıdır. Bu noktada ana muhalefet partisi CHP’ye düşen görev, iç çekişmelerin ötesine geçerek örgütlü bir demokrasi mücadelesini daha ileriye taşımaktır. Kurucu değerlerin ışığında, tarikatsiz ve özgür bir eğitim ortamı için kararlılıkla durmak, sadece üniversitelerin değil Türkiye’nin demokrasi geleceğinin de tek güvencesidir. Uzlaşı ve sağduyu ekseninde yürütülecek bir siyaset, ceberut anlayışa karşı en güçlü kalkanı oluşturacaktır.
