Savaş çığırtkanlığı ve küresel sömürü politikalarının zirve yaptığı günümüzde, bağımsızlık mücadelesini yeniden tanımlayan genç nesil, Temmuz ayındaki kritik NATO zirvesine karşı sesini yükseltmeye hazırlanıyor.
Küresel ölçekte askeri gerilimin tırmandığı, silahlanma yarışının halkların refahından çalındığı bir süreçten geçiyoruz. Temmuz ayında toplanacak olan NATO zirvesi, sadece askeri stratejilerin konuşulduğu bir masa değil, aynı zamanda sermaye odaklarının çıkarlarının küresel çapta tahkim edildiği bir platform niteliği taşıyor. Bu zirveye yönelik geliştirilecek her türlü tepki, basit bir dış politika eleştirisinin ötesinde; sömürü düzenine, savaşa ve emperyalist tahakküme karşı duruşun bir ifadesidir.
Gençliğin Seçimi: Bağımsızlık mı, Teslimiyet mi?
Bugünün dünyasında genç kuşaklar, tarihin kritik bir kavşağında tercihlerini yapmak zorundadır. Bir yanda ülkelerin parsel parsel emperyalist güçlere açıldığı, toprakların birer savaş üssüne dönüştürüldüğü karanlık bir tablo dururken; diğer yanda Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının miras bıraktığı tam bağımsızlık ideali yükseliyor. Gençlik, ya bu kuşatılmışlığa sessiz kalarak geleceksizliğe mahkûm olmayı seçecek ya da bağımsızlık bayrağını yeniden göndere çekerek kendi kaderini tayin edecektir.
Bağımsızlık Bir Slogan Değil, Yaşam Biçimidir
Bağımsızlık mücadelesi, sadece nostaljik bir anı değil, halkların onurlu ve insanca yaşayabilmesinin tek garantisidir. Emperyalizmin halkları birbirine düşman eden, gençliğin hayallerini savaş politikalarıyla tüketen yaklaşımına karşı, antiemperyalist refleksleri yükseltmek bir zorunluluktur. 6 Mayıs ruhunun temsil ettiği kararlılık, NATO’nun yeni saldırı planlarına karşı duruşun da temelini oluşturuyor. Gençlik, tarihin hangi tarafında yer alacağını belirleyeceği bu dönemde, bağımsızlığı bir slogan olmaktan çıkarıp somut bir mücadele pratiğine dönüştürmeye çağrılıyor.
