Orhan Pamuk’un Nobel ödüllü kaleminden dökülen ve okuyanı derinden sarsan "Masumiyet Müzesi", edebiyat tarihinin en tartışılan aşk hikâyelerinden birine ev sahipliği yapıyor.
Hikâye o kadar detaylı ve kurulan müze o kadar gerçekçi ki, pek çok kişi Kemal Basmacı ve Füsun Keskin’in gerçekten yaşayıp yaşamadığını merak ediyor. İşte bu kült eserin kahramanları hakkında merak edilen tüm soruların yanıtları: Kemal Basmacı ve Füsun Keskin Gerçek mi?
Kemal Basmacı ve Füsun Keskin gerçek insanlar mı?
Hayır.
Kemal Basmacı ve Füsun Keskin, Orhan Pamuk’un 2008 yılında yayımlanan Masumiyet Müzesi adlı romanının kurgusal kahramanlarıdır.
Ancak Orhan Pamuk, bu kurguyu o kadar ileri götürmüştür ki, İstanbul Çukurcuma’da romandaki nesnelerin sergilendiği gerçek bir müze açmıştır.
Bu durum, pek çok ziyaretçinin bu kişilerin gerçekten yaşadığına inanmasına neden olmaktadır.
Kemal Basmacı kimdir?
Kemal Basmacı, romanda 1975 yılının İstanbul’unda yaşayan, Nişantaşlı zengin bir ailenin (Basmacı ailesi) oğludur.
Sibel adında, kendi statüsüne uygun bir kadınla nişanlıyken, uzak akrabası olan 18 yaşındaki Füsun’a aşık olur.
Kemal, Füsun’a olan saplantılı aşkı nedeniyle hayatının 30 yılını onun dokunduğu, kullandığı ve ona dair olan her şeyi biriktirerek geçirir.
Füsun Keskin kimdir?
Füsun, Kemal’in yoksul ve uzak bir akrabasıdır. Şanzelize Butik’te çalışan, güzelliğiyle dikkat çeken ve sinema oyuncusu olma hayalleri kuran genç bir kadındır.
Kemal ile yaşadığı trajik aşk hikâyesi, Türk toplumunun o dönemdeki baskıcı yapısı ve sınıf farklılıkları arasında sıkışıp kalır.
Kemal Basmacı’nın fotoğrafı var mı? İnternette veya müzede gördüğünüz "Kemal Basmacı" veya "Füsun" fotoğrafları, Orhan Pamuk’un romanın inandırıcılığını artırmak için kullandığı anonim fotoğraflar veya modellerdir.
Müzedeki fotoğraflar, karakterleri temsil etmesi için yazar tarafından seçilmiş gerçek insanlara aittir ancak bu kişiler romandaki isimlerle yaşamadılar.
Kurgu ile Gerçek Arasındaki Çizgi: Masumiyet Müzesi Orhan Pamuk, romanı yazarken eş zamanlı olarak müzeyi de tasarlamıştır.
Bu, dünyada bir ilktir: Bir roman için müze kurulması.
Kurgu (Roman) Gerçek (Hayat) Kemal Basmacı 2007 yılında öldü.
Karakter tamamen hayal ürünüdür.
Füsun’un 4213 adet sigara izmariti.
Müzede gerçekten sergilenen 4213 izmarit.
Merhamet Apartmanı ve Keskinlerin evi. Çukurcuma'daki müze binası gerçekten oradadır.
Kemal’in topladığı küpeler, biletler, eşyalar.
Orhan Pamuk’un bitpazarlarından topladığı gerçek nesneler.
Neden Herkes Onları Gerçek Sanıyor?
Bu sorunun cevabı, Orhan Pamuk’un "müze-roman" konseptinde saklı.
Yazar, romanın sonuna müze için bir bilet eklemiş ve müzedeki sesli rehberde sanki Kemal Basmacı gerçekten yaşamış da vasiyetini yerine getiriyormuş gibi bir anlatım kullanmıştır.
Müzedeki 4101 adet sigara izmariti, Füsun’un sarı ayakkabıları ve Kemal’in yatağı o kadar somuttur ki, ziyaretçiler bir noktadan sonra kurgu dünyasından çıkıp gerçeğe adım attıklarını hissederler. "Aslında hiç kimse, Kemal'in bu kadar acı çektiğine ve bu kadar çok şeyi biriktirdiğine inanamıyordu; ama müze oradaydı." — Romanın genel ruhu üzerine bir not.
Kemal Basmacı ve Füsun Keskin Hakkında Bilinmeyenler 9 Yıl, 10 Ay, 2 Gün: Kemal, Füsun’u akşam yemeği ziyaretlerinde tam bu kadar süre boyunca takip etmiş ve o evden eşyalar "çalarak" müzesini oluşturmuştur.
Nobel Etkisi: Orhan Pamuk, müze projesi için Nobel Edebiyat Ödülü'nden aldığı paranın büyük bir kısmını harcamıştır.
Hüzünlü İstanbul: Hikâye, sadece bir aşkı değil; 1970'lerin İstanbul'unun kokusunu, sokaklarını ve kaybolan değerlerini de anlatır.
