Sevgi, en basit haliyle bir insanı kendi mutluluğundan, kendi rahatından ve hatta kendi çıkarından daha değerli görebilmektir. Sevgi; fedakârlıktır, sabırdır, susmaktır, beklemektir. Ve bazen de vazgeçebilmektir.
Selvi Boylum Al Yazmalım’da Sevgi Ne Anlatır?
Türk sinemasının kült yapımlarından olan Selvi Boylum Al Yazmalım, sevgiyi kelimelerle değil bakışlarla anlatır. Filmde sevgi; büyük cümlelerde değil, küçük ama ağır anlarda gizlidir.
Asya’nın İlyas’a duyduğu bağlılık, İlyas’ın yıllar geçse de Asya’yı unutamaması… Bu hikâyede sevgi:
Bekleyiştir
Özlemdir
Vazgeçememektir
Ama gerektiğinde vazgeçebilmektir
Asya’nın “Senin için her şeyi yaparım” demesi değil, gerçekten her şeyi yapmasıdır sevgi. İlyas’ın yıllar sonra bile tek bir bakışta özlemini belli etmesidir.
Sevgi Fedakârlık mıdır?
Film bize sevginin çoğu zaman fedakârlık olduğunu gösterir.
Asya, çocuğunu İlyas’a emanet ederken kendi kalbini parçalar. Ama bunu yapar çünkü sevdiği insanın mutluluğunu kendi mutluluğunun önüne koyar.
İlyas ise Asya’yı gördüğü anda yılların özlemini taşır ama yine de geri durur. Çünkü bazen sevgi, sahip olmak değil; sevdiğin kişinin huzurunu korumaktır.
Burada sevgi, ego değildir.
Sevgi, özveridir.
Sevgi Zamanı ve Mesafeyi Aşar mı?
Selvi Boylum Al Yazmalım’da yıllar geçer, hayatlar değişir, insanlar evlenir, çocuk büyür. Ama o bağ kopmaz. Çünkü gerçek sevgi, zamana yenilmez.
Asya’nın al yazması, İlyas’ın “Selvi Boylum” deyişi…
Basit gibi görünen ama insanın yüreğinde iz bırakan sembollerdir bunlar.
Sevgi bazen unutmak istesen de unutamamaktır.
Sevgi, yıllar sonra bile aynı sızıyla hatırlamaktır.
Sevgi Bazen Susmaktır
Filmde en çarpıcı anlardan biri de kelimelerin eksik kaldığı anlardır.
İlyas’ın “beni bırakma” diyememesi,
Asya’nın “gelme” diyememesi…
Sevgi bazen konuşmamak, sadece hissetmektir.
Yanında olmasan bile kalbinde taşımaktır.
Selvi Boylum Al Yazmalım’ın Öğrettiği Sevgi Tanımı
Film bize şunu anlatır:
Sevgi, sahip olmak değildir.
Sevgi, gerektiğinde bırakabilmektir.
Sevgi, bekleyebilmektir.
Sevgi, karşılıksız da olsa sevebilmektir.
Ve en önemlisi: Sevgi, insanı insan yapan en güçlü duygudur.
Asya’nın son sahnedeki “Ben seni sevdim… Seni sevdim…” sözleri, belki de Türk sinemasının en saf sevgi itirafıdır. Yarım kalmış ama sonsuz bir sevgi…
Çünkü gerçek sevgi bitmez.
Sadece şekil değiştirir.
Sevgi nedir diye soran varsa:
Selvi Boylum Al Yazmalım’ı izlesin.
Sonra bir daha sorsun.
Cevap hâlâ aynı yerde duruyor:
Aynı acıda, aynı güzellikte, aynı derinlikte.
