NWA 8171 adlı göktaşında bulunan nadir bir kristal yapı, Kızıl Gezegenin jeolojik evrimine dair yerleşik bilimsel görüşlerin yeniden gözden geçirilmesine yol açtı.
Dünya’ya düşen ve yapılan analizler sonucunda Mars kaynaklı olduğu kesinleşen NWA 8171 meteoriti, gezegen bilimcileri şaşırtan bir bulguya ev sahipliği yapıyor. Brock Üniversitesi’nden jeolog Tanya Kizovski önderliğindeki ekip, göktaşı parçacıkları üzerinde yaptıkları mikroskobik incelemelerde, Mars yüzeyinde bulunması beklenmeyen granat mineraline rastladıklarını bildirdi.
Söz konusu mineralin, Mars bileşiminde baskın olan piroksen ile benzerlik gösterdiği ve bu nedenle yüksek demir içeriğiyle adeta bir kozmik kamuflaj sergileyerek gözden kaçtığı belirtiliyor. Uzmanlar, daha önce tespit edilemeyen bu yapının, ileri seviye laboratuvar süreçleri sonucunda teşhis edilebildiğini kaydediyor.
Oluşum senaryoları mercek altında
Portsmouth Üniversitesi’nden James Darling, granatın varlığının Mars’ın jeolojik yapısında çok daha karmaşık ve ekstrem süreçlerin gerçekleşmiş olabileceğine işaret ettiğini vurguladı. Bilim çevrelerinde mineralin kökenine dair üç temel olasılık üzerinde duruluyor. Birinci ihtimale göre, devasa göktaşı çarpmalarının yarattığı ani basınç ve ısı değişimi minerali tetiklemiş olabilir. Diğer yandan, gezegenin derinliklerinden gelen magmatik hareketlerin çevresindeki kayaçları başkalaştırmış olması veya mineralin milyarlarca yıl önce Mars’a çarpan başka bir gök cismi tarafından taşınması da değerlendirilen diğer senaryolar arasında yer alıyor.
Gelecek analizler tarihsel süreci netleştirecek
Araştırma ekibinin bir sonraki hedefi, granat kristallerindeki izotop oranlarını incelemek. Bu çalışma, söz konusu mineralin Mars’ın yerel jeolojik geçmişiyle ne derece örtüştüğünü ortaya koyacak. Eğer veriler Mars’ın kendi kaynaklarıyla uyumlu çıkarsa, bilim dünyası Kızıl Gezegenin antik dönemlerde tahmin edilenden çok daha dinamik ve hareketli bir yeraltı sistemine sahip olduğunu kabul etmek durumunda kalacak. Elde edilecek bulgular, gezegenin soğuma ve katılaşma evrelerine ilişkin temel literatürü bütünüyle değiştirme potansiyeli taşıyor.
