Suat Derviş’in ölümsüz karakteri Cevriye, Şehir Tiyatroları’nın etkileyici müzikal uyarlamasıyla İstanbul’un yoksulluk ve adaletsizlik dolu tarihine yeniden ışık tutuyor.
1930’ların İstanbul’unda, Galata’nın arka sokaklarında kimsesiz bir çocuk olarak büyüyen ve kaderi fuhuşla çizilen Fosforlu Cevriye, bugün Şehir Tiyatroları sahnesinde devleşen bir başkaldırı hikayesine dönüşüyor. 2022 yılından beri sahnelenen ve büyük beğeni toplayan müzikal, yaklaşık üç saatlik süresine rağmen temposunu bir an bile yitirmeyen kurgusuyla izleyiciyi dönemin sert gerçekliğiyle yüzleştiriyor.
Sokakların soğuğundan gelen bir yaşam öyküsü
Oyun, bir köprü altında hayata tutunmaya çalışan ve zihninde tek bir anıyla, yani bir adamın kucağındaki çocukluk görüntüsüyle yaşayan Cevriye’nin dramını merkeze alıyor. Karakterin yaşadığı sefalet, Ayastefanoslu Meşhur Barba’nın Meyhanesi gibi duraklarda şekillenirken, eserin genelinde yoksulluğun tüm karakterlerin üzerine bir gölge gibi çöktüğü görülüyor. Suat Derviş’in eserlerindeki bu kurgusal acı tablosu, yazarın röportajlarını derlediği "Önce Kadınlar ve Çocuklar" kitabındaki sosyolojik gerçeklerle de büyük benzerlik taşıyor. Eğitimden ve temel sağlık hizmetlerinden mahrum kalan kesimlerin yaşadığı bu yakıcı sorunlar, oyunun her sahnesinde günümüzle paralellik kuran bir dille işleniyor.
Kadın dayanışması ve özgürlük arayışı
Fosforlu Cevriye, sadece yoksulluğu değil, kadınların maruz kaldığı şiddeti ve sistemin baskılayıcı yüzünü de cesurca gözler önüne seriyor. Özellikle hapishane sekansında izleyiciyle buluşan trajik gerçekler, kadınların yaşadığı cinsel saldırı ve şiddet döngüsüne dikkat çekerken, karakterler arasındaki dayanışma duygusu oyunun en vurucu anlarını oluşturuyor. Cevriye’nin gönlünü kaptırdığı esrarengiz karakter ise hürriyet arayışının ve bu uğurda bedel ödeyenlerin sembolü haline geliyor.
Suat Derviş’in kalemiyle bir onur simgesi
Eserin sahne prodüksiyonu, müzikleri ve oyuncu kadrosuyla ortaya koyduğu performans, tiyatroseverlere eşsiz bir deneyim sunuyor. Fosforlu Cevriye karakteri, Derviş’in usta kalemi sayesinde basit bir sokak kadını figürünün ötesine geçerek; yalnızlığa, adaletsizliğe ve toplumsal sefalete karşı duran bir insanlık onurunun en güçlü temsilcisi olarak sahneye yansıyor. Dünün İstanbul’unda başlayan bu yolculuk, bugün hâlâ güncelliğini koruyan mesajlarıyla izleyenleri etkilemeye devam ediyor.
