Siyah-beyazlı camiada üst üste yaşanan başkan değişimleri ve yüksek bütçeli transferlere rağmen sportif başarısızlığın önü alınamadı; tribünlerin sabrı taştı.
Beşiktaş, son yıllarda sancılı bir yönetimsel ve sportif süreçten geçiyor. Ahmet Nur Çebi döneminde aralık ayında lig yarışından kopulması camiada tepkilere yol açmış, ardından göreve gelen Hasan Arat da yoğun baskı sonucu bir yılını doldurmadan veda etmişti. Bu beklentilerle Serdal Adalı yönetimi, "aralık ayında havlu atma" sendromunu sona erdirme vaadiyle göreve başladı. Ancak gelinen nokta, taraftarların umutlarını bir kez daha boşa çıkardı.
Vaatler ve saha içi gerçekler
Serdal Adalı yönetiminin en büyük hamlelerinden biri Sergen Yalçın'ı takımın başına getirmek oldu. Göreve gelmeden önce televizyon ekranlarında teknik direktörleri ve takımları eleştiren Yalçın, Beşiktaş'ın büyüklüğüne vurgu yaparak dikkat çekmişti. Ancak göreve geldikten sonra "büyük konuşma" hatasına düşen Yalçın ve yönetimi, saha içinde vadedilen gelişimi bir türlü sağlayamadı. Avrupa'dan erken elenme, Türkiye Kupası'na Konya karşısında veda edilmesi ve lig yarışının çok erken bitmesi, Beşiktaş'ın mevcut durumunu özetleyen kara bir tablo oluşturdu.
Transfer harcamaları sonuç vermedi
Yönetim, eksik bölgelere yapılan takviyelerle takımın çehresini değiştirmeyi hedefledi. İki ayrı transfer döneminde gerçekleştirilen 57 milyon Euro'luk harcama, taraftarı şampiyonluk yolunda umutlandırsa da, ortaya çıkan futbol beklentilerin çok uzağında kaldı. Sergen Yalçın'ın "büyü" etkisi olarak görülen süreç, dün Dolmabahçe'deki maçın bitiş düdüğüyle yerini sert istifa çağrılarına bıraktı. Beşiktaş'ın artık hayali hedeflerden ziyade, somut ve doğru bir yapılanmaya ihtiyaç duyduğu gerçeği bir kez daha gün yüzüne çıktı.
