Modern zamanların en büyük kirliliklerinden biri haline gelen kontrolsüz sesler, artık cenaze törenlerinden ibadethanelere kadar her alanda karşımıza çıkarak mahremiyetin ve sükunetin sınırlarını zorluyor.
Gündelik hayatın ritmi içinde bir Marmaray istasyonunda yükselen kavga sesleri, bir çocuğun telefonundan yükselen melodiyle kesiliyor. O an, kavganın gerginliği yerini sinematografik bir atmosfere bırakıyor. Ancak bu sahne, aslında günümüzün en büyük sorunlarından birinin, yani sessiz kalamama halinin sadece küçük bir örneği. Artık toplumsal alanlarda, sokakta, hatta en mahrem anlarımızda bile kendi irademiz dışında gelişen bir "fon müziği" dayatmasıyla karşı karşıyayız.
Gürültü Kirliliğinin İbadethaneye Yansıması
Sultanahmet Meydanı’nın kozmopolit yapısı içinde, huzur arayışıyla Ayasofya’ya sığınan müminlerin namaz kıldığı anlarda dahi dışarıdan gelen seslerin engellenememesi dikkat çekici bir boyuta ulaştı. Namazın huşusunu bölerek yükselen oyun havaları veya sokak müzikleri, kutsal mekanların sınırlarını dahi aşabiliyor. İbadet ederken ya da dini içerikli videolar izlerken, görüntünün önüne geçen yersiz fon müzikleri, izleyicide bir anlam arayışından ziyade zihinsel bir yorgunluk bırakıyor.
Cenazede Klip Dönemi ve Sosyal Medya Baskısı
Dijitalleşen dünyada "etkileşim" kaygısı, insani değerlerin dahi önüne geçmeye başladı. Yakın zamanda bir cenaze töreninde kaydedilen ve sosyal medyada paylaşılan görüntüler, bu yozlaşmanın geldiği son noktayı gözler önüne serdi. Yas tutulması gereken, sessizliğin ve tefekkürün hakim olması gereken bir alanda bile müziğin bir aksesuar olarak kullanılması, toplumun dijital etkileşim hırsı karşısında ne kadar savunmasız kaldığını gösteriyor.
Kötülüğün yarıştığı, her anın bir performans sanatına dönüştüğü bu karmaşık zaman diliminde, insan bazen sadece susmak ve gökyüzüne bakmak istiyor. Zira hayatın her anına sızan bu kontrolsüz sesler, aslında insanın kendi iç sesini duymasını da imkansız kılıyor.
