İran'daki çatışma ortamı küresel enerji piyasalarında dengeleri altüst ederken, Suudi Arabistan uyguladığı stratejik hamlelerle bu süreçten ekonomik anlamda en karlı çıkan aktörlerden biri haline geldi.
Suudi Arabistan Veliaht Prensi Muhammed bin Selman yönetimi, savaşın yarattığı enerji krizini bir fırsata dönüştürmeyi başardı. Bloomberg verilerine göre, savaşın başladığı ilk ayı kapsayan dönemde ülkenin petrol ihracatından elde ettiği gelir 24,7 milyar dolar seviyesine yükselerek son üç yılın zirvesini gördü. Petrol fiyatlarındaki yukarı yönlü ivme, Suudi bütçesini destekleyen ana unsur olurken, ülkenin borsası da bölgesel rakiplerine kıyasla pozitif ayrışarak yüzde 3 oranında değer kazandı.
Lojistik hamlelerle ticari üstünlük arayışı
Hürmüz Boğazı'ndaki tıkanıklığı aşmak için devreye alınan alternatif rotalar, Riyad yönetiminin elini güçlendirdi. Özellikle Doğu-Batı hattındaki petrol boru hatlarının tam kapasiteyle çalıştırılması, Suudi petrolünün dünya pazarlarına kesintisiz ulaşmasını sağladı. Aynı zamanda Kızıldeniz limanlarını birer lojistik üsse çeviren Krallık, karayolu ağını kullanarak tüketicilere ürün tedarikini sürdürdü. Bölgedeki diğer ülkeler de Füceyre veya Umman üzerinden benzer koridorlar inşa ederek Hürmüz'e olan bağımlılıklarını azaltma yarışına girdi.
Ekonomik büyüme ve gelecek vizyonu
Savaşın maliyetleri, IMF'nin Suudi Arabistan için yaptığı büyüme tahminini 2026 yılı için yüzde 3,1 seviyesine revize etmesine neden olsa da, Krallık uzun vadeli planlarından vazgeçmiyor. Neom projesi kapsamında kurulması planlanan devasa lojistik merkezler, Avrupa ve Körfez ülkeleri arasındaki ticareti merkezileştirmeyi hedefliyor. Kamu Yatırım Fonu'nun tedarik zinciri varlıklarını birleştirerek küresel bir lojistik devi yaratma fikri ise masadaki ana projelerden biri olarak öne çıkıyor.
Güvenlik cephesinde ise ilginç bir tablo hakim. ABD ve İran arasında boğazların yeniden açılmasına yönelik diplomatik hareketlilik sürerken, Yemen merkezli Husilerin Suudi Arabistan'a yönelik saldırı düzenlememesi dikkat çekti. Analistler, bu süreçte geliştirilen alternatif ticaret kanallarının savaş sonrasında da kalıcı bir stratejiye dönüşeceğini öngörüyor.
