Yaşamı boyunca sınırları zorlayan, tuvallerden dijital dünyaya uzanan üretimiyle çağdaş sanata yön veren David Hockney, 88 yaşında yaşama veda etti.
İngiliz sanat dünyasının en renkli figürlerinden biri olan ve eserleri yaşayan bir sanatçı için rekor fiyatlara ulaşan David Hockney, kariyerini tek bir yalın ilke üzerine inşa etti: Yalnızca tutku duyulanı resmetmek. 1937 yılında Bradford’da dünyaya gelen ve sanatsal kişiliğiyle 1960’lı yıllardan bu yana dünya sahnesinde varlık gösteren Hockney, fotoğrafçılıktan dijital tabletlere kadar geniş bir yelpazede yenilikçi eserler ortaya koydu.
Sanatçının 2018 yılında bir açık artırmada yaklaşık 70 milyon sterline alıcı bulan yüzme havuzu betimlemeli eseri, kariyerinin en yüksek piyasa değerine ulaşan anlardan biri olarak kayıtlara geçmişti. Ancak Hockney için sanatsal başarı, finansal rakamlardan ziyade, içinde bulunduğu yaratıcı sürecin tatminiyle ölçülüyordu.
Geleneklere başkaldıran sanatsal bir yolculuk
Hockney’nin sanat anlayışı, savaş sonrası İngiltere’sinin kasvetli atmosferinden, Kaliforniya’nın güneşli ve özgürlükçü iklimine uzanan bir arayışla şekillendi. 1964’te gittiği Los Angeles, onun sanatı için bir dönüm noktası oldu. Şehrin mimarisini, yüzme havuzlarının kendine has ışığını ve gündelik yaşamın estetiğini tuvale yansıtan sanatçı, eşcinsel kimliğini de eserlerine cesurca taşıyarak toplumsal normlara karşı duruşunu sanat yoluyla ifade etti.
Siyasi görüşleri ve otoriteyle olan mesafeli ilişkisiyle de tanınan Hockney, özellikle kamu alanındaki sigara yasağı ve dönemin siyasetçilerine yönelik sert eleştirileriyle sıkça gündeme geldi. Sanatçı, 1990 yılında kendisine teklif edilen şövalyelik unvanını geri çevirirken, Liyakat Nişanı gibi daha kişisel takdirleri ise kabul etti.
Teknolojiyi sanatın bir uzantısı haline getirdi
Geleneksel resim tekniklerine olan derin bağlılığının yanı sıra teknolojik dönüşümlere olan ilgisiyle de bilinen Hockney, Polaroid kolajlardan dijital tablet çizimlerine kadar her mecrayı merakla keşfetti. Yaşlılığında dahi üretkenliğini koruyan sanatçı, Covid-19 pandemisi sırasında Normandiya’daki stüdyosunda doğayı ve mevsimleri dijital araçlarla yorumlamaya devam etti.
Yorkshire kırsalına dönüşüyle başlayan ve izleyiciyi içine çeken anıtsal ölçekli manzara çalışmaları, onun sanata olan bitmek bilmez heyecanının son büyük göstergelerinden biriydi. Genç sanatçıların kavramsallığa yöneldiği dönemlerde bile resmin gücüne olan inancını koruyan Hockney, geride hem teknolojiyle barışık bir vizyon hem de sevdiği konulara sadık kalan samimi bir miras bıraktı.
Sanat dünyası şimdi, hem bir dönemin tanığı hem de modernizmin en üretken savunucularından birini kaybetmenin üzüntüsünü yaşıyor. Hockney’nin "tutkuyla üretme" felsefesi, sanat tarihinin sayfalarında ilham verici bir referans noktası olmaya devam edecek.
