Avrupa İstatistik Ofisi güncel verileri, Türkiye’deki çalışanların çalışma süreleri ve gelir seviyeleri arasındaki uçurumu gözler önüne seriyor. Türkiye, haftalık 42,4 saatlik ortalamayla Avrupa’nın en çok çalışan ülkesi konumundayken, asgari ücret sıralamasında listenin sonunda yer alıyor.
Avrupa İstatistik Ofisi (Eurostat) tarafından yayınlanan son rapor, kıta genelindeki çalışma alışkanlıklarını ve ekonomik dengeleri ortaya koydu. Verilere göre, Avrupa Birliği ülkelerinde ortalama haftalık çalışma süresi 35,9 saat seviyesinde seyrediyor. Türkiye ise 42,4 saatlik ortalamasıyla bu listenin zirvesinde yer alarak, en uzun mesai saatlerine sahip ülke olarak kaydedildi. Türkiye’yi sırasıyla Bosna Hersek ve Sırbistan takip ediyor.
Çalışma sürelerinde kıyaslama
Avrupa genelinde haftalık çalışma süresinin 40 saati aştığı sadece üç ülke bulunuyor. Öte yandan, Hollanda 31,9 saatlik ortalamayla Avrupa’da en kısa çalışma süresine sahip ülke olurken, bu durumun ülkede yaygın olan yarı zamanlı istihdam modelinden kaynaklandığı değerlendiriliyor. Almanya, Norveç ve Danimarka gibi ülkelerde de haftalık çalışma süreleri 34 saatin altında seyrediyor. Uzmanlar, yarı zamanlı çalışma oranının yüksek olduğu ülkelerde haftalık ortalama sürenin daha kısa göründüğüne dikkat çekiyor.
Ekonomik refah ile mesai saati çelişkisi
Türkiye, çalışma süresi bakımından Avrupa’nın zirvesinde bulunmasına rağmen, brüt asgari ücret sıralamasında en alt basamaklarda yer alıyor. Lüksemburg, 2 bin 704 avro civarındaki brüt asgari ücretle listenin başında yer alırken, Türkiye ve Bulgaristan yaklaşık 620 avro seviyesindeki rakamlarla Avrupa genelinde en düşük asgari ücret uygulayan ülkeler arasında bulunuyor.
Sektörel ayrışma ve gelir üzerindeki baskı
Eurostat verileri, mesai süresinin sektörel bazda da değişkenlik gösterdiğini ortaya koyuyor. AB genelinde en uzun çalışma süreleri tarım, ormancılık ve balıkçılık sektörlerinde gözlemlenirken, büro ve hizmet sektörlerinde bu sürenin daha kısa olduğu belirtiliyor. Türkiye’deki işgücü piyasasında ise sadece düşük asgari ücret değil; yüksek enflasyon oranları ve vergi yüklerinin, çalışanların alım gücünü sistematik olarak daralttığı iddia ediliyor.
Ekonomik verilerin ışığında, Türkiye’deki işçilerin Avrupa ortalamasının çok üzerinde bir tempoyla çalışmasına rağmen, aynı düzeyde bir ücret karşılığı alamaması sosyal ve ekonomik bir tartışma konusu olmaya devam ediyor. Özellikle alım gücünün korunması ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi, kamuoyunun gündemindeki yerini koruyor.
